Ο Ενιαίος Σύλλογος Αττικής, Στερεάς και Νήσων εκφράζει την ισχυρή διαφωνία του με την μετεξέλιξη του ΟΔΑΠ από «ταμείο αναδιανομής» των εσόδων από αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία της χώρας σε όχημα ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης των μνημείων και κατασπατάλησης πόρων.
Το τέως Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, που μετεξελίχθηκε σε Οργανισμό Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων με τον νόμο 4761/2020, και διαχειρίζεται τα εισιτήρια, τα πωλητήρια, τα αναψυκτήρια, τα ακριβή αντίγραφα, τα τελευταία 4 χρόνια, με «καύσιμη ύλη» τον πακτωλό χρημάτων του Ταμείου Ανάκαμψης, μεταξύ άλλων:
–Εισηγήθηκε στο ΥΠΠΟ και πέτυχε την υπέρογκη αύξηση των εισιτηρίων των αρχαιολογικών χώρων, των μνημείων και των μουσείων της χώρας, την κατάργηση της μειωμένης τιμής του χειμώνα που εξυπηρετούσε κυρίως τους Έλληνες επισκέπτες, την κατάργηση του ενιαίου εισιτηρίου, την κατάργηση της έκπτωσης 50% για τους επισκέπτες άνω των 65 ετών (για το καλοκαίρι). Όλα αυτά προστίθενται στην ακρίβεια και υπόλοιπα αντιλαϊκά μέτρα της κυβέρνησης, με αποτέλεσμα χιλιάδες πολίτες να αποτρέπονται από την επίσκεψη στους αρχαιολογικούς χώρους και τα μουσεία. Είναι ενδεικτικό το παράδειγμα για την επίσκεψη σε αρχαιολογικούς χώρους της Αθήνας, όπου με την κατάργηση του ενιαίου εισιτηρίου διάρκειας 5 ημερών το κόστος για την επίσκεψη στους ίδιους αρχαιολογικούς χώρους αυξήθηκε ανά επισκέπτη από τα 30 ευρώ στα 103 ευρώ! Στην πρόσφατη μελέτη επισκεπτών της Pulse, για λογαριασμό του ΥΠΠΟ, καταγράφηκε η δυσαρέσκεια των πολιτών για την αύξηση αυτή. Το ΥΠΠΟ, που δήθεν πρόβαλε τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής, αποσιώπησε εντελώς όσα είπαν οι πολίτες για το απαράδεκτα αυξημένο εισιτήριο. Δεν τείνει ευήκοα ώτα σε αυτά που καταγράφουν οι εργαζόμενοι των αρχαιολογικών χώρων για περιστατικά Ελλήνων επισκεπτών που φτάνουν μέχρι την είσοδο του αρχαιολογικού χώρου αλλά δεν μπαίνουν μέσα λόγω του τσουχτερού εισιτηρίου.
–Έχει αναθέσει σε ιδιώτες, έναντι αδράς αμοιβής, την διαχείριση των εισιτηρίων των μεγαλύτερων αρχαιολογικών χώρων: της Ακρόπολης, της Αρχαίας Ολυμπίας, της Επιδαύρου, των Δελφών και της Λίνδου. Τα ταμεία των αρχαιολογικών χώρων με την μεγαλύτερη επισκεψιμότητα σήμερα βρίσκονται στα χέρια ιδιωτικών εταιρειών! Δεν ξεχνάμε ότι η ανάθεση των εισιτηρίων της Ακρόπολης σε ιδιωτική εταιρεία έγινε αμέσως μετά τις καταγγελίες των αρχαιοφυλάκων για το πώς διάφοροι επιτήδειοι είχαν βρει τρόπους να παρουσιάζουν πλαστά ηλεκτρονικά εισιτήρια και να θησαυρίζουν εις βάρος είτε των επισκεπτών είτε των δημοσίων εσόδων (υπόθεση την οποία ερεύνησε η Οικονομική Αστυνομία και βρίσκεται σήμερα στις εισαγγελικές αρχές). Μάλιστα, αντί οι υπάλληλοι αυτοί να επιβραβευτούν, απομακρύνθηκαν από την διαχείριση των εισιτηρίων της Ακρόπολης!
–Εισηγήθηκε και πέτυχε να διαχειρίζεται «πριβέ επισκέψεις» στην Ακρόπολη, έναντι 5000 ευρώ ανά επίσκεψη, τις οποίες ανέθεσε επίσης σε ιδιωτική εταιρεία. Ουδείς γνωρίζει σε τι συνίσταται αυτή η «ιδιωτική χρήση» που είναι ούτως ή άλλως απαράδεκτη για δημόσια μνημεία.
–Ανέθεσε τα αναψυκτήρια των μεγαλύτερων αρχαιολογικών χώρων της χώρας σε μία μόνο αλυσίδα, η οποία μάλιστα τα επινοικιάζει σε άλλους επιχειρηματίες, λειτουργώντας δηλαδή ως «μεσίτης». Η αιτιολογία για αυτή τη σκανδαλώδη σύμβαση ήταν ότι, μαζί με τα κυλικεία των μεγάλων αρχαιολογικών χώρων, η ανάδοχος εταιρεία θα άνοιγε και τα κυλικεία των μικρότερων χώρων και μνημείων, που δεν είναι τόσο προσοδοφόρα. Καλό θα ήταν να απαντήσει το ΥΠΠΟ πόσα κυλικεία από αυτά που περιλαμβάνονταν στην σύμβαση σήμερα είναι κλειστά για το κοινό, παρά τους όρους της σύμβασης.
–Ξεκινά ιδιωτικά γεύματα σε αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία βαφτίζοντας τα με τον κακόηχο τίτλο «Eaternity Greece». Με το πρόσχημα της «προβολής της τοπικής γαστρονομίας», διοργανώθηκαν πριβέ γεύματα προσβολής των μνημείων, όπως το κρητικό γλέντι στον τόπο μαρτυρίου της Σπιναλόγκας το περασμένο καλοκαίρι. Πρόσφατα ανακοίνωσε ότι πλέον συγκεκριμένοι αρχαιολογικοί χώροι θα διατίθενται και για ιδιωτικά γεύματα. Μεταξύ των μνημείων αυτών και o μαρτυρικός τόπος του Επταπυργίου! Την ίδια ώρα που το προσωπικό του ΥΠΠΟ μειώνεται και καταργούνται σταδιακά οι εκπαιδευτικές δράσεις και δράσεις κοινού που πραγματοποιούσαν οι ίδιες οι Υπηρεσίες του ΥΠΠΟ, ανοιχτές, δωρεάν και προσβάσιμες σε όλους και όλες, με το πρόσχημα της «γαστρονομίας» θα διοργανώνονται στους ίδιους αρχαιολογικούς χώρους κλειστές εκδηλώσεις ιδιωτικής φύσης, με πανάκριβο εισιτήριο, από το οποίο θα πλουτίζουν οι εκάστοτε διοργανωτές, ενώ θα εμπεδώνεται η λογική ότι οι αρχαιολογικοί χώροι και τα μνημεία είναι μόνο για τους «έχοντες».
–Είναι σε διαδικασία να αναθέσει σε ιδιωτική εταιρεία ακόμη και τα πωλητήρια 21 αρχαιολογικών χώρων. Μάλιστα, 9.920 ευρώ (από τον τακτικό προϋπολογισμό του ΟΔΑΠ) κοστίζει μόνο η «Μελέτη» που αναθέτει ο ΟΔΑΠ σε ιδιώτη για να «εκτιμήσει» το ύψος του ενοικίου! Πρόκειται για πωλητήρια που μόλις δημιουργήθηκαν, όπως αυτό της Ακρόπολης, με χρήματα του ΤΑΑ και των ελληνικού λαού, και τώρα θα παραδοθούν ολοκαίνουρια σε ιδιώτες.
–Αντί να προσλάβει μόνιμο προσωπικό, έχει αναθέσει στοιχειώδεις λειτουργίες που κανονικά διεκπεραιώνονται από τους υπαλλήλους του, σε ιδιωτικές εταιρείες έναντι αδράς αμοιβής ή ακόμη και σε εργαζόμενους με “μπλοκάκι“. Με την ιδιωτικοποίηση των πωλητηρίων και των εισιτηρίων, αντί για υπαλλήλους του ΟΔΑΠ (μόνιμους ή ΙΔΑΧ), θα προσλαμβάνονται υπάλληλοι του εκάστοτε ιδιώτη, ευέλικτοι, χωρίς δικαιώματα, με 13ωρη εργασία. Λογιστικές εργασίες, διοικητικές εργασίες, σελίδες στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, ακόμη και η συγγραφή κειμένων για αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία ανατίθενται σε ιδιώτες «συμβούλους». Πρόκειται για ένα μεγάλο πλήγμα στα εργασιακά δικαιώματα όλων μας και πλήγμα στα δημοσία έσοδα.
Ενδεικτικό των αποτελεσμάτων αυτής της κατάστασης είναι τα ευτελούς ποιότητας “γιλέκα αναγνώρισης” για το προσωπικό φύλαξης και καθαριότητας μουσείων και αρχαιολογικών χώρων που έστειλε στο τέλος του 2025 ο ΟΔΑΠ στις Υπηρεσίες του ΥΠΠΟ.
–Δεν δίνει λόγο για το αποτέλεσμα αυτών των πολιτικών. Ας πάρουμε το πιο απλό παράδειγμα: τι συμβαίνει με το πωλητήριο στα λουλουδάδικα της Βουλής, το οποίο εγκαινίασε με τυμπανοκρουσίες η Υπουργός με τον Πρωθυπουργό; Ο ΟΔΑΠ νοικιάζει το πωλητήριο από την ΕΤΑΔ. Ρωτάμε: Ποιο είναι το οικονομικό αποτέλεσμα της επιλογής να μεταφερθεί εκεί το κεντρικό πωλητήριο του ΟΔΑΠ; Πόσα ήταν τα έσοδα και πόσα τα έξοδα αυτού του πωλητηρίου; Γιατί παραχωρούν τώρα το μοναδικό κεντρικό πωλητήριο του ΟΔΑΠ σε ιδιωτική εταιρεία να το λειτουργεί; Ένα ακόμη παράδειγμα: τι έσοδα και τι κόστος είχε η εξαγγελία του ΟΔΑΠ να συσκευάσει και πωλεί σε εξωφρενική τιμή λάδι από την αρχαία Ολυμπία και την Ήλιδα; Είναι αλήθεια ότι οι συσκευασίες έμειναν στην πλειονότητά τους στα ράφια των πωλητηρίων; Με ποια οικονομοτεχνική μελέτη η δράση επεκτείνεται και σε λάδι από τους Δελφούς, την Ακρόπολη Αθηνών (;) και την αρχαία Μεσσήνη;
Ο ΟΔΑΠ έχει αποστεί από τον ρόλο του, που είναι η μέριμνα για τις ανάγκες των μνημείων (απαλλοτριώσεις, εργασίες, εκδόσεις) και έχει επικεντρωθεί στο να μοιράζει έργα και κονδύλια του ΤΑΑ, δυσθεώρητων προϋπολογισμών, σε ιδιώτες, ενώ παράλληλα προχωρά την πλήρη εμπορευματοποίηση των αρχαιολογικών χώρων και των μνημείων της χώρας.
Την ίδια στιγμή, αλλάζει τις συνθήκες εργασίας για όλους τους εργαζόμενους: εργασίες που ως τώρα εκτελούσε το προσωπικό του ΟΔΑΠ, τώρα την αναθέτει σε «εξωτερικούς συνεργάτες», σε «εργολαβικούς εργαζόμενους», σε υπαλλήλους ιδιωτών που δεν ελέγχονται για το αν καταβάλλουν νόμιμες αποδοχές, αν τηρούν το ωράριο και τα νόμιμα δικαιώματα των εργαζόμενων και αν αποδίδουν στο δημόσιο τα έσοδά του.
Η ανάθεση κάθε μικρής ή μεγάλης λειτουργίας του ΟΔΑΠ σε ιδιωτικές εταιρείες, τα κονδύλια του ΤΑΑ που ξοδεύονται αφειδώς, η μη λογοδοσία, οι απευθείας αναθέσεις και οι διαγωνισμοί με μόνο μία υποψήφια εταιρεία, το γεγονός ότι τα πρακτικά του ΔΣ του ΟΔΑΠ δεν αναρτώνται στην ΔΙΑΥΓΕΙΑ, δημιουργούν γύρω από τον ΟΔΑΠ και το ΔΣ του σκιές για την συνολική διαχείριση.
Ο Ενιαίος Σύλλογος Υπαλλήλων ΥΠΠΟ Αττικής, Στερεάς και Νήσων παλεύει για να σταματήσει η ιδιωτικοποίηση των εσόδων από τα μνημεία, η εμπορευματοποίηση των αρχαιολογικών χώρων, η προσπάθεια η διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς να περιχαρακωθεί και να αποτελέσει ακόμα ένα «προϊόν» στο οποίο θα έχουν πρόσβαση μόνο όσοι έχουν πλούσια βαλάντια.
Το ΔΣ του Ενιαίου Συλλόγου
Αθήνα 20/1/2026