Αυτή την εβδομάδα ξεκίνησε στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής η συζήτηση επί των προτάσεων της ΝΔ για τα αναθεωρητέα άρθρα του Συντάγματος, προκειμένου αυτή να ολοκληρωθεί στα τέλη Αυγούστου!
Την ώρα που:
-η ακρίβεια εξανεμίζει το εισόδημα των εργαζομένων,
-η στεγαστική κρίση πιέζει ασφυκτικά τα νοικοκυριά και
-σοβαρές υποθέσεις όπως οι υποκλοπές και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ ή πολύ πρόσφατα το σκάνδαλο «της πολεοδομίας» που οδήγησε στην παραίτηση κυβερνητικών στελεχών μεταξύ αυτών και του Γ.Γ. του Υπουργείου Πολιτισμού, έχουν ανοίξει την συζήτηση για την διαφθορά και την κατασπατάληση δημοσίου χρήματος,
η κυβέρνηση επιλέγει να μεταφέρει τη συζήτηση αλλού.
Η πρόταση που κατέθεσε στον δημόσιο διάλογο είναι μια πρόχειρη και κακοφτιαγμένη κατασκευή, που σε ορισμένα σημεία προκαλεί έως και θυμηδία. Είναι προκλητικό η ίδια κυβέρνηση που έχει αθωώσει όλους τους Υπουργούς της με απλή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, να προτείνει την αναθεώρηση του άρθρου 86 (περί ευθύνης Υπουργών). Είναι αστείο η κυβέρνηση που νομοθετεί φωτογραφικά με νυχτερινές τροπολογίες, να ισχυρίζεται ότι επιθυμεί να περιληφθεί στο Σύνταγμα η …«καλή νομοθέτηση». Στην ουσία της, όμως, η πρόταση της ΝΔ για αναθεώρηση του Συντάγματος είναι βαθιά συντηρητική και νεοφιλελεύθερη, και επιδιώκει να μεταβάλει τον κοινωνικό και δημοκρατικό χαρακτήρα του Συντάγματος προς όφελος των ισχυρών οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων.
Ταυτόχρονα εξυπηρετεί και την αλλαγή της πολιτικής ατζέντας, την ώρα που η κυβερνητική πολιτική βρίσκεται αντιμέτωπη με τη φθορά που προκαλούν οι κοινωνικές ανισότητες, η υποβάθμιση των δημόσιων αγαθών και η συστηματική αποδυνάμωση των δημοκρατικών θεσμών.
Τα μείζονα στοιχεία αυτής της επίθεσης είναι η «συνταγματοποίηση» της λιτότητας, που στοχεύει να περιορίσει και συνταγματικά την άσκηση πολιτικών αναδιανομής και ενίσχυσης του κοινωνικού κράτους, η κατάργηση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, η αναθεώρηση του άρθρου 16 για την δημόσια εκπαίδευση και του άρθρου 24 για την προστασία του φυσικού και του πολιτιστικού περιβάλλοντος.
Όχι στην κατάργηση της μονιμότητας!
Η συζήτηση για την αναθεώρηση του άρθρου 103 και τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων αποκαλύπτει τις πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης για το Δημόσιο. Επιχειρεί να παρουσιάσει τη μονιμότητα ως δήθεν πηγή των προβλημάτων της δημόσιας διοίκησης, αποκρύπτοντας ότι οι πραγματικές παθογένειες βρίσκονται αλλού:
-στη χρόνια υποστελέχωση,
-στις πελατειακές πρακτικές,
-στις κομματικές εξαρτήσεις,
-στην υποβάθμιση των ελεγκτικών μηχανισμών
-στην έλλειψη ουσιαστικής στήριξης των δημόσιων υπηρεσιών
-στην ιδιωτικοποίηση κάθε πτυχής της λειτουργίας των Υπηρεσιών
-στη νομοθεσία του «επιτελικού κράτους» που φτιάχνει ένα κράτος εχθρικό για τον πολίτη και φιλικό μόνο σε κάθε είδους συμφέροντα
Η κυβέρνηση προσπαθεί να κρύψει τον πραγματικό της στόχο, που δεν είναι άλλος από την εκδίωξη από το δημόσιο των υπαλλήλων που δρουν με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον και τις λαϊκές ανάγκες και όχι τις εντολές των πολιτικών ηγεσιών.
Το λέμε ξεκάθαρα: Η μονιμότητα δεν αποτελεί προνόμιο. Αποτελεί δημοκρατική εγγύηση. Διασφαλίζει την ανεξαρτησία της δημόσιας διοίκησης, προστατεύει τον πολίτη από κομματικές παρεμβάσεις και εμποδίζει τη μετατροπή του κράτους σε λάφυρο της εκάστοτε κυβερνητικής εξουσίας. Η αμφισβήτησή της δεν αποσκοπεί στη βελτίωση του Δημοσίου, αλλά στη δημιουργία ενός πιο ελεγχόμενου και πιο πειθαρχημένου και εξαρτημένου κρατικού μηχανισμού, μέσω των νόμων για την «αξιολόγηση» και των απολύσεων δημοσίων υπαλλήλων.
Η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός επαναφέρουν συνειδητά το ψευδές αφήγημα του «τεμπέλη δημοσίου υπαλλήλου» και του «βαθέος κράτους» για να αποκρύψουν τις δικές τους ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση του κράτους, τις οποίες με εύγλωττο τρόπο έχουν φέρει στην επιφάνεια τα σκάνδαλα των υποκλοπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ, των πολεοδομιών.
Η μάχη για τη συνταγματική αναθεώρηση δεν είναι μια στενά νομική ή θεσμική συζήτηση. Αφορά το άμεσο μέλλον όλων μας. Από τη μία πλευρά βρίσκεται το σχέδιο της εμπορευματοποίησης, της ιδιωτικοποίησης και της αποδυνάμωσης των κοινωνικών δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου. Από την άλλη βρίσκεται η ανάγκη υπεράσπισης του δημόσιου χαρακτήρα των κοινωνικών αγαθών, της εργασιακής ασφάλειας, της ισονομίας, της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Η υπεράσπιση των δημοκρατικών και κοινωνικών κατακτήσεων δεν αποτελεί υπόθεση μόνο των εργαζομένων στο Δημόσιο. Αφορά ολόκληρη την κοινωνία. Γιατί το διακύβευμα δεν είναι απλώς η αλλαγή ορισμένων συνταγματικών διατάξεων. Είναι το ίδιο το μοντέλο κοινωνίας που θα παραδώσουμε στις επόμενες γενιές.
Ζητάμε να αποσυρθεί το σχέδιο αναθεώρησης του Συντάγματος της ΝΔ.
Ζητάμε από τα κόμματα της αντιπολίτευσης να το καταψηφίσουν, ώστε να χρειάζεται ενισχυμένη πλειοψηφία στην επόμενη αναθεωρητική Βουλή και να απορριφθούν οι αλλαγές που προτείνει η ΝΔ.
Ζητάμε από την ΑΔΕΔΥ να συντονίσει άμεσα τον αγώνα των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά μια εκστρατεία ενημέρωσης για την υπεράσπιση της μονιμότητας και του κοινωνικού κράτους.
Ο Ενιαίος Σύλλογος Υπαλλήλων ΥΠΠΟ Αττικής, Στερεάς και Νήσων ιεραρχεί τον αγώνα αυτόν ως μείζονα και θα πάρει τις ανάλογες πρωτοβουλίες.